Prokrastynacja to .... nawykowe, nieuzasadnione odkładanie zaplanowanych zadań na później, mimo świadomości, że przyniesie to negatywne konsekwencje.
A. Główne przyczyny:
-perfekcjonizm (obawa przed zrobieniem czegoś niedoskonale),
-lęk przed porażką lub oceną,
-przytłoczenie rozmiarem zadania,
B. Związki z innymi trudnościami:
często występuje u osób z ADHD lub towarzyszy stanom depresyjnym (mając charakter dwukierunkowy – prokrastynacja może wynikać z depresji lub ją pogłębiać).
C. Jak sobie z nią radzić?
1.- dzielenie zadań na małe kroki.
C. Jak sobie z nią radzić?
1.- dzielenie zadań na małe kroki.
Zamiast wielkiego projektu, zaplanuj zrobienie jednej, bardzo małej części.
2. - technika Pomodoro:
Praca w krótkich, skupionych blokach (np. 25 minut) przedzielonych krótkimi przerwami (np. 5 minut).
3. Ograniczanie rozpraszaczy: wyciszenie telefonu i schowanie powiadomień na czas pracy.
4. Zmiana myślenia: Porzucenie dążenia do ideału na rzecz "zrobione jest lepsze od idealnego". [1, 2, 3]
3. Ograniczanie rozpraszaczy: wyciszenie telefonu i schowanie powiadomień na czas pracy.
4. Zmiana myślenia: Porzucenie dążenia do ideału na rzecz "zrobione jest lepsze od idealnego". [1, 2, 3]
Po zaspokojeniu ciekawości związanej ze słówkiem, które doskwiera nam w życiu okresowo lub namiętnie, nadszedł czas na coś przyjemnego czyli połaczenie zdrowia psychicznego z polityką i światem.
Ktoś powie- nic nowego, bo przyglądając się politykom i politykierom podczas ulicznych/pracowniczych/imprezowo-domowych rozprawek na dwa głosy lub chóralnym pogaduchom , można przy okazji zastanowić się nad obserwowaną właśnie jednostką chorobową.
I babcia, na podstawie sztuki obserwacji , od razu zdiagnozowała co dolega światu.
Jaki jest związek polityki i prokrastynacji postanowiłam sprawdzić . Idąc w ślad za definicją polityki ( sztuka rządzenia) zadałam sobie dwa pytania:
1. Jakie zaburzenia mogą dotykać poszczególnych polityków/partie polityczne czy inne organizacje (nie)samorządowo - (nie) społecznie- ( nie) religijne?
- Odpowiedź mamy w p. A
2. Jak sobie radzić w tej sytuacji?
Odpowiedź mamy w p. C.
I wszystko byłoby jasne, że prokrastynacja to choroba społeczeństw, gdyby nie to, że za każdym słowem/podpisem/inne siłowe rozwiazania- kryje się ....konkretny człowiek.
Człowiek , ze swoimi słabościami lub wręcz przeciwnie - czysty ja łza egzemplarz wzorcowo ukwiecony, czyli np. narcyz. Na takie kwiatki można natknąć się wszędzie. I co zrobisz?
- Nic nie zrobisz.
**
Tkwimy w zależnościach związnych z uwarunkowaniami geograficzno-politycznymi na danym etapie historii państwa ,a jedyne co się zmienia to siła naciągu poszczegolnych sznurków, za które pociąga świat za pośrednictwem swoich przedstawicieli w rządach poszczególnych państw. Bez względu na rządzącą opcję polityczną. Jedyne co pozostaje - to niewielki zakres ruchu w łonie poszczególnych państw narodowo-plemiennych, mający sprawiać wrażenie , że coś się zmienia/ dzieje/że społeczeństwo ma jakiś wpływ...
***
Zmiana ustroju pociągnęła za sobą wiele zmian. Przejście na jakąś drugą stronę - zawsze związane jest z utratą tego co było wcześniej. I z tym jest się ciężko pogodzić kolejnym pokoleniom. Zwłaszcza tym przyzwyczajonym do standardu: ,, należy mi się jak psu buda,, w ustroju a, la socjalistycznym.
Niektórzy zakotwiczyli tam na stałe, przyzwyczajeni do tego, że ,, państwo,, zadba/załatwi za nas wszystko, byle swoje odbębnić i wziąć kasę. Mentalnie pozostali w a,la socjalizmie, jednocześnie narzekając że demokracja i kapitalizm zmuszają ich do wydłubania oszczędności na własne leczenie, czy że dostęp do luksusu nie jest dla wszystkich jednakowy. I do tego trzeba nieźle główkować / zedrzeć gardło przed np.TK, żeby z półmiska państwowego dorwać sie do kiełbasy myśliwskiej z dziczyzny, a nie wąchać skórki ze sztucznego flaka po zwyczajnej.
Bo państwo jako instytucja zmieniło front - już nie dba o wszystkich, tylko o wybitnych . Wybrańców z mieszkami wypełnionymi kontami na Kajmanach i średniaków, którzy osiągają wysokie dochody, bo oni są w stanie zapłacić za siebie i zaspokoić swoje ,, wygórowane subiektywnie,, potrzeby.
A reszta może się bujać w kolejkach do lekarza....na NFZ , czy po MOPS-ach itp.organizacjach zorganizowanej biurokracji.
Zatem nie dość, że wielu ludzi dotyka prokrastynacja to jeszcze mamy do czynienia z zaburzeniami pamięci. Nie chcemy pamiętać, że zmiany ustrojowe to nie tylko zmiana w stosowanym nazewnictwie, ale ciągła nauka - jak nie dać się zjeść silniejszym od siebie.
Pomodoro w polityce? Nasi wybrańcy po 25 minutach pracy zażądaliby pięciu lat przerwy, oczywiście z pełnym uposażeniem. Z jednym jednak polemizuję. Człowiek, który całe życie płaci składki, a potem musi finansować leczenie z własnej kieszeni, nie tęskni za socjalizmem. Chciałby po prostu dożyć wizyty u specjalisty, zanim sam stanie się eksponatem dla studentów medycyny. A demencja wybiórcza? W polityce to już niemal kwalifikacja zawodowa. Przed wyborami pamiętają nawet imię psa sąsiada, po wyborach nie poznają własnych obietnic. Zdecydowanie najbardziej zadziwiają mnie jednak wyborcy. Niektórzy dają się doić przez całą kadencję, a przy urnie z wdzięczności podstawiają drugie wymię. ;)
OdpowiedzUsuńWszystkim się nie dogodzi, a znalezienie złotego środka wymaga czasu i poświęceń . Niektóre rozwiązania sprawdzają się dopiero po ,,ukonstytuowaniu,, tj.gdy ludzie zaakceptują jakieś rozwiązanie w większości, gdy będzie dostosowane do możliwości państwa.
UsuńA kto myśli w kategoriach zdolności państwa i budżetu? Ci, których stać na np.prywatne leczenie.
Dlatego w interesie państwa powinno być tworzenie optymalnych warunków do bogacenia się indywidualnych obywateli.
I już miałam zaprotestować, że przecież mamy wpływ. Bo to my wybieramy i bla bla bla. No właśnie. I nawet nie chodzi o demencję. Człowiek, którego znasz, któremu ufasz, brat nawet, nagle po dojściu do władzy zmienia się tak, że bez kija nie podchodź. Nie mamy wpływu. Czy więc możemy się tym nie przejmować i po prostu sobie żyć?
OdpowiedzUsuńI tak sobie żyjemy, po swojemu - w miarę możliwości...i okoliczności życiowych.
UsuńSystem tworzą ludzie, którzy wyrażają swoją wolę za pomocą stworzonych przez siebie narzędzi. Ani system, ani narzędzia nie istnieją dla samych siebie, i od ludzi zależy jak funkcjonuje to co stworzyli. Globalnie jesteśmy powiązani tworząc pomniejsze sieci. Gdzieś tam więzy zostają rozerwane , a zawiązują się inne, zazębiają lub nie pomniejsze ,,strefy komfortu,,.
Różne są formy wyrazu....A w jakim stopniu jest to możliwe - zależy od poziomu świadomości człowieka/państwa/ regionu/ grupy....(?)
Prokrastynacja w polityce?
OdpowiedzUsuń"nieuzasadnione odkładanie" - na pewno nie, partia polityczna jeśli coś odkłada, to dobrze wie dlaczego.