O komunistycznej śmierci- słów kilka.

Będąc pod wpływem notki u Stokrotki (https://stokrotkastories.blogspot.com/2026/01/10-bilionow-dolarow.html?m=1 ) i mając dzisiaj wyjatkowo dużo czasu dla siebie i innych ( na blogach) , co jest dużo lepsze niż pod wpływem trunków sylwestrowych, piszę wprost-śmierć jest  zadeklarowaną komunistką.

W jednej chwili podległych sobie ludzi czyni równymi. 

A że nie wiadomo ile ta ideologiczna idea trwa- to już inna sprawa, ale w tym jednym jedynym momencie- wszyscy jesteśmy równi. Taki to ...śmiertelny komunizm ;-) Dla niektórych -wieczny, a dla innych- wierzących inaczej- jest to okres przejściowy.

Jak by nie patrzeć to goli ( pozbawieni cielesnej materii ) i weseli stajemy w punkcie wejścia/ wyjścia. A potem to pewnie, jak to w życiu bywało.....tyle, że tu mowa o życiu wiecznym- selekcja : nadaje się do życia w komunie albo się nie nadaje i wraca do szkoły życia ...odrobić lekcje.Samodzielnie i bez pomocy....znikąd.

Można na życie patrzeć też i z takiej strony....I święty Boże nie pomoże...a ludzie to już w ogóle, albo w bardzo niewielkim stopniu, bo tyle tych co powtarzają swój żywot na ziemi, w skrajnie ciężkich warunkach, że trzeba wybierać : gdzie i w jakim zakresie- należy się duchowe lub materialne wsparcie. Swoje ( doświadczenia) po prostu trzeba przejść...