Proponuję ogłosić zrzutkę na ,,zrzutka.pl,, na uczestnictwo Polski w Radzie Pokoju .
19.02. 26 ma się odbyć 1-sze spotkanie. W przypadku zebrania 1mld $ - od obywateli nastawionych pokojowo - wyrażamy zgodę . Jeżeli nie osiągnie się kwoty ,,udziałowca, -zebrane fundusze można będzie przekazać na kuśtykającą strefę życia społecznego. Kto za a kto przeciw- wyjdzie w praniu....A raczej w zebranej kwocie..
Żeby nie wdarł się bałagan w powstający ,projekt, postanowiłam uporządkować To co Jest. Jakie elementy zostały zarysowane wg. hierarchii ważności :
Nadrzędne bóstwo- Ewolucja i jej partner życiowy- Historia.Są równolatkami.
Dzieckiem Ewolucji i Historii jest dwugłowa hydra, która pod wpływem koszmarów sennych zwanych pieszczotliwie Chaosem, pewnego dnia ,wydzieliła się,,=obudziła czyli przyszła na świat. W momencie narodzin zyskuje Świadomość swojej Natury (zwanej Jestem) oraz swoich dwóch twarzy : Ja dzienne( pieszczotliwie zwane Bezsennością ) i Ja nocne ( zwane Snem lub Chaosem marzeń sennych).
W okresie milczenia,kiedy Ja dzienne odpoczywa, Ja nocne skupia uwagę Świadomości.
Przegląd od AI (wybrane fragmenty):
,,W analizie psychiatrycznej i psychoterapeutycznej sny nie są traktowane jako bezsensowne obrazy, lecz jako klucz do nieświadomości, nośnik ukrytych emocji, konfliktów wewnętrznych oraz pragnień. Stanowią one "drogowskaz" w procesie terapeutycznym, pomagając zrozumieć stan psychiczny pacjenta, jego nierozwiązane problemy oraz mechanizmy obronne. Oto główne sposoby rozumienia snów w analizie: Droga do nieświadomości (Freud): Zgodnie z psychoanalizą, sny są manifestacją nieświadomych, często stłumionych popędów i konfliktów psychicznych. Treść snu (to, co pamiętamy) maskuje jego ukryte znaczenie, które terapeuta pomaga odkryć.
Przekaz o stanie psychiki (Jung): Carl Jung postrzegał sny jako wiadomości od nieświadomości, często ilustrujące proces indywiduacji (dojrzewania osobowości) i wskazujące na potrzebę wewnętrznego uzdrowienia. Odzwierciedlenie nierozwiązanego stresu: Powtarzające się sny, zwłaszcza te o zabarwieniu lękowym, sugerują nierozwiązane problemy, stres lub traumy w życiu na jawie. Odbicie emocji i pragnień: Sny pokazują naszą psychikę domagającą się uwagi – mogą wskazywać na głębokie potrzeby, lęki lub poczucie spełnienia/braku.
Narzędzie diagnostyczne: W psychiatrii, analiza marzeń sennych może pomagać w identyfikacji zaburzeń (np. sny w schizofrenii bywają spójne z psychotycznym sposobem rozumowania, będąc płaskie i schematyczne).
W pracy terapeutycznej analizuje się symbole senne (indywidualne lub kulturowe), aby pacjent mógł uzyskać wgląd w swoje życie emocjonalne i podświadome mechanizmy. Interpretacja snów : Odblokowywanie spostrzeżeń dla rozwoju emocjonalnego
Praca ze snami w ramach terapii staje się coraz bardziej uznaną metodą wspierającą leczenie traumy oraz zarządzanie stresem.
— Dla Junga sny odzwierciedlają trwający całe życie proces dojrzewania osobowości, zwany indywiduacją. Podobnie jak Freud, Jung uważał sny za wiadomości płynące z podświadomości , jednak zamiast postrzegać je jako jawne symbole ukrytej patologii, zbiór niechciany...
Emocje w snach mogą dawać ważne wskazówki dotyczące zdrowia psychicznego. Na przykład sny ujawniają zaburzenia mózgu – Osoby cierpiące na zaburzenia psychotyczne, zwłaszcza osoby cierpiące na schizofrenię, mają szczególne sny, które odzwierciedlają ich sposób rozumowania .
Terapie oparte na uważności traktują sen jako naturalny proces ujawniający stan wewnętrzny, którego analiza może wspierać rozwój samoświadomości.
Siedzę, tkwię? - jak zwał tak zwał- Jestem. I to Coś ze mną - Ja, Niech mu będzie, że to moja Historia. Skoro tak mówi o sobie to nie będę się przecież kłócił . Co się wydarzyło - minęło bezpowrotnie ....
Historia (= Ja):- Co ty gadasz- jakie bezpowrotnie? Nadal nie kumasz po co tu Jesteś...?
Jestem: Ano nie .
-Już Ja ci pokażę!
Co za barania głowa ....z tego Jestem ( myśli w skrytości Ja). Pewnie dlatego, że tyle czasu tkwił w milczeniu i naogladał się tego Chaosu . i jego niestworzonych bajek. Wreszcie obudził się i zobaczył, że nie tkwi sam w tym gów.....ie, zanurzony po uszy, ale że jest nas Dwóch .Tu i teraz. A Chaos to przecież Ja, tyle że podczas bycia niezauważonym przez Jestem- wali mi na mózg i wyczyniam hocki-klocki, żeby ocknął się z tego marazmu i wreszcie zobaczył moje prawdziwe oblicze....A ten- dalej wgapia się we mnie jak w obraz i zero kontaktu w rzeczywistości.
No, ale wreszcie dopiąłem swego. Obudził się....Mam nadzieję, że teraz podzieli Czas pomiędzy mną i innym mną tj. Chaosem we właściwy sposób. Sen i Bezsenność to równie dobre określenia jak inne.....A skoto już nie śpi, to można będzie wreszcie zacząć działać.....
........Milczenie...........
Chrrrrrrrrr, chrapu- chrap, chrrrrrr.............chrapu-chrap.
...........Milczenie..........
Oaaaaaaaaaaa....ziewnięcie.
No, to dałem czadu z tym milczeniem....ale i tak nie byłem sam. No chyba że mam zwidy, że jest jeszcze Coś prócz Ja Jestem.
-O.....cholera, Ja się dowiedziało.
Siedzę, leżę , a raczej tkwię, bo przecież nie kopię rowów, jak wtedy gdy milczałem....A te odgłosy potem, to już w ogóle jakaś bajka....chrrrrrr, chrapu-chrap, chrrrrrrrr..chrapu-chrap, a mrówki wyrywają gałęzie z drzewa....Rękę dam sobie uciąć.........
Jaką rękę? Co Ja plotę.......Aaaaaa........ więc to jednak Ja, tyle że skryło się w moim milczeniu i zmieniło formę. Wkurzyło się, że przestałem z nim gadać i postanowiło zamieszać w tym co wydarzyło się w czasie naszej wcześniejszej pogawędki.
Siedzę? Tkwię i mam teraz na widelcu w całej okazałości, Ja.
- Masz dwa oblicza. To jawne-do pogadania i porządkowania, i to skryte do mieszania w historii!
- No wreszcie do tego doszedłeś . Pewnie te przerośnięte chrapiące mrówki dały ci do myślenia.....
I jak tu zmrużyć oko chociaż na chwilę?
Wystarczy że zamilknę, a zaraz swoje robi Chaos ..........nawet jak sie patrzy!
Siedzę. A właściwie to nie wiem, bo może stoję albo leżę ? W każdym razie Jestem rozległy. Tak mówi o mnie Historia. A może Jestem rozłożysty ? Wtedy nawet leżenie na łopatkach wchodziło by w grę.
Póki co nic nie czuję, prócz tego że Ja zaznacza swoją obecność i to mnie ogranicza mimo całej rozciągłości. Wszak teraz jest nas dwoje i do tego nierozłączych: Ja Jestem.
Nie ma co narzekać. Dobrze że jest, to jest o czym pogadać i przynajmniej wiem, że ...żyję, no Jestem. A w razie czego, gdy zmęczę się pogawędką- odtrąbię powrót i skryję za zasłoną milczenia. Wszak kiedyś trzeba złapać drzemkę, a nie dziamdziać tak bez opamiętania.
..........Milczenie...........
Bo na poczatku było .....Słowo....i od niego wszystko się stało( zaczęło).
Siedzę. Wokół - tylko Ja. Ani widu ani słychu. Mam wszystko i nic nie mam. Czy aby na pewno Jestem? I kto do mnie mówi- skoro tylko Jestem?
Musi być jeszcze coś więcej niż Jestem....Klnę się na Boga, że Coś w Tym musi być! Zapytam wprost. Może odpowie?
- O rzesz- ku..! Kim jesteś?
-To Ja. Twoja historia.
A miałam dać sobie chwilowo spokój , a tu jak na złość pojawiła się myśl.
Bronić się przed nią nie będę.
Co ma być wypowiedziane-zostanie wypowiedziane.
Drążyć tematu nie będę zbytnio, bo by mnie ranek zastał nad rozgrzebanym życiorysem,
Ech życie, nadszedł czas na prawdę, która w oczy kole.
Figle i gierki słowne odstawiam na bok.
Gra skończona.
Hipotetycznie zakładam, że znajdą się przeciwnicy i zwolennicy oraz niezainteresowani.
I co zrobisz? I nic nie zrobisz, babciu-skoro tak jest ze wszystkim.
Jeżeli już mnie ,,oświeciło,, jak wielu innych - niech wybrzmi że
,,Każdy w kazdym momencie dostaje od życia to co sam bezposrednio stworzył,,
Lepsze lub gorsze relacje z otoczeniem.
Łatwe lub trudne chwile w życiu.
Myśli przesiąknięte optymizmem/pesymizmem.
No i oczywiście sposób w jaki wyraża własne emocje.
O tym jak oceniamy rzeczywistość i w jakim kierunku biegną nasze wyobrażenia - też trzeba wspomnieć.
Pamięć lubi nas zawodzić, gdy chodzi o zobaczenie siebie jako twórcy własnych doświadczeń.
Ryzykowne i nieprzemyśane decyzje mają swoje konsekwencje, z którymi jest czasem trudno się pogodzić.
Studzenie własnych zapędów nie zawsze jest wskazane, zwłaszcza gdy chodzi o wyobraźnię.
Tak myślę.
Ufam , że wszystko może się zdarzyć i szczęślwie zakończyć, dając nadzieję na lepsze jutro.
Vetowanie powyższych zdań jest dopuszczalne.
Wszak to Myśli, które w wielu ludziach mogą znaleźć odbicie.
Z wyrazami szacunku kończę zdania tego alfabetycznego opowiadania.
Żegnam się z tą formą na jakiś czas , bo zabawa była przednia.
Teraz dobrze by było dorzucić parę dodatkowych informacji dotyczących poniżej przedstwionego analitycznego ego-kółeczka .
Jakie ekstra informacje mozna wyciągnąć z tej zabawy i co zobaczyć w sobie:
1. Jakie było nasze podejście do poszukiwania symboliki figur i kolorów:
a, z chęcią/ z ciekawością
b. z niechęcią
c. z musu, żeby cokolwiek liznąć w temacie
d. w ogóle mnie to nie interesuje
Co dana odpowiedź nam o nas mówi?
a, nie mam ochoty, bo nie lubię analizować
b. nie mam takiej potrzeby, bo znam siebie na wylot
c. nie mam czasu na duperele/ zabawy/ itp.itd.
I co ta wybrana odpowiedź o nas nam mówi?
a. czy mamy potrzebę by w to wchodzić
b. czy nie mamy takiej potrzeby
Jeżeli a/ b to co by mi odpowiadało innego/podobnego?
3. Jeżeli podjęliśmy temat zabawy w ego-kóleczko- jakie informacje do nas napłyną:
- ilość pytań, które sobie postawiliśmy w związku z obserwowaną zagospodarowaną przez nas przestrzenią ego-kóleczek, świadczy o, np :
a. stopniu dociekliwości
b. stopniu zainteresowania sobą i tym co w nas siedzi w środku od innej strony niż konwencjonalne środki wyrazu
c.stopniu zainteresowania daną tematyką ( kolory/ symbolika/figury/psyche/dusza itp.ego, człowiek)
d. zdolnościach/niezdolnosciach do wyszukiwania wzajemnych zależności
e. potrzebie poznania i sprawdzenia siebie i metody na ile oddaje stan rzeczywisty naszego podejścia do życia - skłonności badawcze
f. stopniu znudzenia i znalezieniu nowego kolejnego bodźca, który na nas zadziałał ,,konstruktywnie,,
Pewnie jeszcze parę ,niewidzialnych,, rzeczy ta zabawa jak i inna- jest w stanie powiedzieć o nas....
I teraz warto popatrzeć na siebie i od tej strony:
- w jakim stopniu korzystamy z dostępnych nam źródeł/informacji i co nam to mówi o nas lub innych:
a. ograniczamy się do wybranych źródeł
b. szukamy informacji wszędzie gdzie można
c. w ogóle- nie podejmujemy samodzielnego działania w tej sprawie
d. czekamy, liczac na ,,,cud,,
Idąc za ciosem zabawy w kółeczko/ kółeczku.. dla wytrwałych proponuję wyklejankę.
Materiały i przygotowanie:
1.kartka papieru z bloku rysunkowego/ szary papier- sporych rozmiarów złożona na pół
2. obrysować talerzyk mniejszych rozmiarów -dwa razy obok siebie
3. podpisać okręgi( kółeczka)
po lewej- ego ja i jego pryzmat- ja zewnętrzne
po prawej - ja wewnętrzne - intuicja
4. klej w sztyfcie
5. pociąć papier kolorowy- mnie trafił się z zawartością 10 kolorów, w tym srebrny i złoty, fiolet i brąz)
na trójkąty, kóleczka i kwadraty ( tak pi razy drzwi) - ja pocięłam całość
np. może być inna niż poniżej- opisać w podobny sposób:
np. 1.- ja
2. wiedza
3. przestrzeń materialna
4. emocje
5. doświadczenia życiowe
6. wartości i kryteria ocen
7.myśli i oceny
8. ciało fizyczne i jego biologia
9.nabyte wzorce i schematy
To co po prawej:
Oddaje stan wewnętrznej wibracji. Jak nas widzi nasz Wewnętrzny Oserwator. Znaczenie figur i kolorów wychodzi wtedy gdy porównujemy z tym co wyszło nam po lewej stronie. Co jest - jaki element naszego ego jest w zgodzie tj. w tym samym kolorze w obu kołach,
Różnice pokazują w jakim stopniu nasz pryzmat i to co przejawiamy na zewnatrz jest inne od naszego intuicyjnego obrazu siebie (bez ingerencji umysłu) gdy poddajemy się ,,sile wyższej,, tj. Losowi, Przypadkowi czy jak kto zwał. Nasz wizerunek kolorystyczny jest inny.
Być może stąd popłynie wskazówka z czego czerpać własną moc? Na tym etapie życia: doświadczenia, schematów i wzorców czy być dla siebie przewodnikiem ( gdy ja jest ja tj. w tym samym kolorze i figurze-po obu stronach)
A gdyby toś chciał zobaczyć swoją falę tj. na jakiej jest Hz to naklejenie na tekturę kółka i zakręcenie nim- cosik wskaże ( wersja uproszczona i zminimalizowana):
Miłej zabawy i analizy siebie. Można wierzyć albo nie....
Czuję parcie. I nie jest to związane z dolnym odcinkiem przewodu pokarmowego, ale to parcie ego-tematów domagających się ,,przyjścia na świat,,, A więc...układ rozrodczy i to co się z nim wiąże. Dzisiejsza notka będzie więc o ....dmuchaniu.
Nadmucham własne ego i zobaczę co z tego wyniknie. Co może być początkiem?
Stwierdzenia typu: masz rację, jesteś wspaniała, itp. oraz temu niepodobne czy jakieś formy zachowań np. poklepywanie po plecach, nagradzanie oklaskami itd. czyli ogólnie oceny otoczenia wyrażone w jakiś sposób, a odnoszące się tylko do jakiegoś momentu w naszym życiu/ wyrażonego przez nas zdania (zbudowanego np. w oparciu o posiadaną wiedzę, doświadczenie) czy naszego zachowania w określonej sytuacji.
Problem tkwi w tym, że niedojrzały /nieuświadomiony osobnik - ma skłoność do rozciagania tej radosnej chwili triumfu i wyróżnienia się spośród tłumu - na pozostałe dziedziny życia/inne sytuacje i inne otoczenie zapominając, że ...nic nie trwa wiecznie i do tego nie jest z nieskończenie elastycznej gumy, takiej żeby rozciągnąć sukces w czasie (tj.na resztę żywota ) i do tego we wszystkich kierunkach/ dziedzinach życia.
Trzymanie się kurczowe pochwał i pozytywnych w naszym indywidualnym odbiorze ocen, związanych nawet z wieloma dziedzinami życia, w których odnosi się sukcesy, nie jest niczym złym- bo tak buduje się pewność siebie i własne poczucie wartości- z jednej strony, a z drugiej strony- jako przeciwieństwo tego waloru - możemy dmuchać własne ego.
Kiedy robimy siebie w balona ?.
Wtedy gdy zamykamy się na np. racje innych i stroszymy piórka , pod hasłem : bo ja wiem/ myślę/ zrobię to na pewno lepiej . W tym momencie. Kto myśli mówi/ robi inaczej staje się wtedy wrogiem. Wyimaginowanym lub namacalnym ( w rozumieniu ego-balona). A co sie wtedy robi z wrogami ego-balona? Podejmuje się walkę. Niestety jest to walka z własnym cieniem( uzasadnienie poniżej).
Otoczenie zewnętrzne ma tylko pewien wpływ na nas. Jest to sytuacja/ używane słownictwo/ inne formy wyrazu -- a reszta zależy od nas samych. Wszak czasem zdrowo dowartościowujemy się sami, zauważając sukcesy, których nie widzą inni, bo dotyczą przekraczania własnych ograniczeń i słabości czy osiągania wyznaczonych sobie subiektywnych celów, którym otoczenie sprzyja lub niekoniecznie lub jest w ogóle niezorientowane w temacie. Gdy napotyka się przeszkody - zwykle czujemy złość lub ekstremalne emocje sięgające zenitu ( tzw. ciemna strona mocy) -wtedy gdy mamy nadmuchany ego-balon. Bez niego jest nam łatwiej przejść do akceptacji sytuacji taką jaka ona jest.
W jakim stopniu nadmuchane , czasem do nieprzytomności ego, przejmuje kontrolę nad naszym życiem, łatwo zauważyć.....Ale nie nam. Widzi to zdrowe, ,,puste,,( nienadmuchane w tym momencie) otoczenie. Nam nadmuchany balon -przesłania rzeczywistość i dlatego zamiast budowania zdrowej pewności siebie- przy braku uważności- dalej robimy siebie w balona.
W ślad za nadmuchanym ego podąża jak nieodłaczny cień - pycha. I wychodzi z cienia z zegarkiem w ręku, w określonych sytuacjach. Czasem nawet nas wyprzedza i nadaje kierunek.......To taki nasz o-błędny GPS. Człowiek wędruje wtedy ku manowcom samotności na własnym ,,pysznym,, szczycie .
A skoro już mowa o pysznościach.....to z powodu bycia zbyt ciężkostrawnym dla otoczenia- w takiej formie tj. nadmuchanego ego-balona,, naturalną metodą jest przebicie swojego balona samemu, albo robi się to z pomocą innych-tzw. metodą konwencjonalną. Coby wreszcie zobaczyć Życie takim jakim ono jest i odnaleźć siebie w Nim.
Podjęcie leczenia jest możliwe zwykle wtedy gdy cierpienie tak da nam popalić, z jakiegoś niesprecyzowanego ( dla nas )powodu, a tutaj ukrytego w zdaniu:,, nie umiem cieszyć się z drobiazgów codzienności,,
Jest to i nie jest zgodne z prawdą.
Jest- gdy przestajemy mieć/czuć potrzebę czegokolwiek/kogokolwiek.
Nie jest zgodne z prawdą- gdy nabywamy coś lub zaspokajamy dalej swoją chęć posiadania czegoś/kogoś. Tyle, że nie czujemy z tego powodu zadowolenia lub większej radości, chociaż tak nam się zdawało. Bo co może przebić ( być lepszym) od nas samych- skoro siebie stawiamy na pysznym szczycie?
I kółko się zamyka.
W jaki sposób i gdzie szuka pomocy nadmuchane ego, żeby od siebie uciec- to już ...inna bajka.
Ps. I tu powyżej mam już zaczątek następnej notki. Prawie czarny humor:
,, Nadszedł czas na zabawę w kółeczku ..z własnym ego i jego wewnętrznym obserwatorem. Jak na dzieci przystało.
A jak dorośli się bawią? - w kółko i krzyżyk.